Schermschema?! #2 een reflectie


Ondertussen twee zomers verder, lees ik mijn laatste blog over het schermschema nog eens door.
Mooi hoe we dat indertijd met elkaar afgestemd hebben. Maar mijn hoop dat de kinderen hierdoor minder behoefte zouden krijgen aan het gebruik van een scherm was ijdel...

Sinds een paar maanden gaan we hier (vooral voor de pubers in huis (12 en 14, of volgens haar zelf: volgend jaar 16) vooral 'cold turkey' mee om. De wifi gaat er gewoon vanaf!
Als er geen internet is, is een tablet of telefoon vanzelf minder leuk.

In eerste instantie leverde dat weerstand op; boze kinderen die plotseling uit hun game of chat gezet werden. En twijfels; ruzie in huis. Is dat wat we willen bereiken?
Ondertussen lijken ze er daadwerkelijk iets van te leren. Zo kwam de oudste gisteravond beneden met de vraag of ze alsjeblieft nog even online mocht omdat het nieuwe album van haar favoriete band uit zou komen. We hebben samen gekeken hoe laat het uit zou komen en besloten dat tot 00.15 uur nieuwe nummers luisteren de max was. Zij blij, wij blij!

Wat we er mee bereiken? We hebben afstemming met elkaar. We kunnen ze vragen wat ze met hun online moment willen bereiken. Wat ga je doen? Is het echt nodig? Hoe lang wil je zitten? En, vooral belangrijk; wat wil je nog meer doen vandaag? Hoe zorg je er voor dat je daar ook aan toe komt?

Het gaat nog steeds niet vanzelf en we hebben er een dagtaak aan maar hé, dat is opvoeden nou eenmaal!

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Schermschema?!

Afbeelding
Zomervakantie🌞; we hadden er allemaal zin in en behoefte aan! Na een paar pittige laatste schoolweken waarin de oudste niet meer wilde en de jongste zich druk maakte over zijn vriendjes die naar groep 3 zouden gaan, is het eindelijk zo ver. We zijn heerlijk gestart met een superleuk feest ter ere van mijn 40ste verjaardag. De dag erna was de meest gestelde maar ook de door mij meest gevreesde vraag: 'Mag ik schermen?' Daar gaan we weer.. de hele vakantie in beslag genomen doordat de kinderen het liefst van schermmoment naar schermmoment gaan. Ik had nog geen plan maar voelde wel steeds meer irritatie naarmate de vraag vaker gesteld werd. Toen de teller na de eerste vakantieweek op ongeveer 300 vragen stond, besloot mijn man op eigen houtje een schermschema te maken. Schermen van 10.00-11.00 en van 17.00-18.00. Zijn we weg, dan zijn we weg. De tijden kunnen niet ingehaald of opgeschoven worden. Lekker duidelijk en resoluut. Even voelde ik weerstand; 10.00-11.00? Dan start de da...
Meer lezen

De dierentuin door de ogen van mijn peuter

Afbeelding
Samen naar de dierentuin omdat de zussen er op schoolreisje naar toe zouden gaan. De oudste zag er ineens zo tegenop dat ik besloot om ook te gaan om haar emotioneel te steunen met mijn/ onze aanwezigheid. Dus: brood, drinken en snoepjes voor iedereen en met de auto naar school in plaats van op de fiets. De jongste, de peuter had nog niet echt een idee van wat hem te wachten stond en echt veel tijd om dit voor te bereiden was er niet. (Door COVID-19 was hij er nog nooit geweest.) Maar, zoals altijd, liet hij zich leiden en volgde zonder problemen Zussen in de schoolbus, wij in de auto en eindelijk tijd voor ‘waarom..??’ De grootste zorg was of de dieren dan bij ons konden komen en met een nog niet geheel zeker gevoel gingen we het avontuur aan. Na een half uurtje rijden stonden we voor de poort van Blijdorp en hebben we samen op de plattegrond van het park bekeken wat we vandaag allemaal wilde doen. Na een heerlijke dag hebben we de balans opgemaakt van wat we allemaal gezien hebben: b...
Meer lezen

‘Uit’ die Corona-blues

Afbeelding
Ons ongenoegen uiten wij in berichtjes over of onze kinderen, als de avond klok wordt ingevoerd, na 9 uur opgehaald worden en hoe lang ze dan weg mogen blijven of wat er van deze generatie kinderen terecht moet komen: opgevoed door moeders aan de wijn. Wij delen en uiten ons gevoel, lachen er om en deze ‘grapjes’ maken het draagzaam en geven ons het gevoel dat we niet de enige zijn die het zwaar hebben. Maar hoe en waar mogen onze kinderen zich eigenlijk uiten? Onze oudste heeft regelmatig een ‘blues’ en zegt dan uiteindelijk dat het door dat kut-Corona komt. Het eerste wat ik wil doen is noemen dat ze daar een ander woord voor kan gebruiken..  Wanneer geef ik haar eigenlijk de kans om te laten weten wat ze er van vindt? Wat ze er bij voelt? Dat het haar bang maakt? En dat ze zooo graag haar toneel weer op wil pakken? Ik ga er mee aan de slag.. nadenken over hoe ik hier invulling aan kan geven. Misschien een Corona- baalmoment per dag (want als ze al weer in die ‘blues’ zakt, ben i...
Meer lezen